ஆன்மீகம் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை – இரண்டையும் எப்படி சமநிலைப்படுத்துவது?

உண்மையான ஆன்மீகம் என்பது நம்முடைய அன்றாடப் பொறுப்புகளில் இருந்தும், குடும்பக் கடமைகளில் இருந்தும் ஓடி ஒளிவது அல்ல.

உலகியல் வாழ்க்கையைத் துறந்துவிட்டு எங்கோ ஒரு தனிமையான இடத்திற்குச் செல்வதுதான் ஆன்மீகம் என்று நாம் தவறாகப் புரிந்து கொள்கிறோம்.

ஆனால், நிஜமான ஆன்மீகப் பயிற்சி என்பது, நாம் செய்யும் கடமைகளை அணுகும் நம்முடைய பார்வையை முழுமையாக மாற்றுவதில்தான் தொடங்குகிறது.

அன்றாடக் கடமைகளே ஆன்மீகப் பயிற்சியின் தளம்

உங்களுடைய பரபரப்பான அலுவலகம், சமையலறை மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகள் எதுவும் உங்கள் மன அமைதிக்குத் தடைகள் கிடையாது.

உண்மையில், அவைதான் உங்கள் அக வளர்ச்சிக்கான மிகச்சிறந்த பயிற்சி மைதானங்கள்.

“இந்த வேலையைச் செய்வதால் எனக்கு என்ன லாபம் கிடைக்கும்?” என்ற சுயநல சிந்தனையை விடுத்து, “இந்த வேலையை நான் எவ்வளவு விழிப்புணர்வோடும், அன்போடும் செய்கிறேன்?” என்று நீங்கள் எண்ணத் தொடங்கும்போது, உங்களின் சாதாரண அன்றாடக் கடமைகளே மிக உன்னதமான வழிபாடாய் மாறிவிடுகின்றன.

உண்மையான சமநிலை என்றால் என்ன?

நேரத்தை கடிகார முள் போல சமமாகப் பிரித்து ஆன்மீகத்திற்கும் வாழ்க்கத்திற்கும் சமநிலை தேட முயலும்போது நாம் பெரும்பாலும் தோற்றுப்போகிறோம்.

ஏனெனில், உண்மையான சமநிலை என்பது நேரத்தைப் பகிர்வதில் இல்லை; நம் கால்கள் எங்குச் சென்றாலும், நம் மனதின் ஆழமான அமைதியை அந்த இடத்திற்குப் பின் தொடரச் செய்வதில்தான் இருக்கிறது.

அமைதி என்பது சத்தமே இல்லாத ஒரு தனி அறையில் இருப்பது மட்டுமல்ல, சுற்றிலும் அதீத பரபரப்பும் சலசலப்பும் நிறைந்த சூழலிலும் நம் மனதின் நிதானத்தைக் குலைக்காமல் அப்படியே வைத்திருப்பதுதான்.

சிறிய ஆன்மீகப் பயிற்சிகள் தரும் பெரிய மாற்றம்

ஒரு தொலைபேசி அழைப்பை ஏற்கும் முன்போ அல்லது ஒரு கடினமான பணியைத் தொடங்கும் முன்போ, வெறும் மூன்று முறை ஆழமாக சுவாசித்துவிட்டுத் தொடங்குங்கள்.

அந்தச் சிறிய இடைவெளி உங்கள் பதற்றத்தை ஆன்மீகப் புன்னகையாக மாற்றிவிடும்.

ஆன்மீகத்தின் உண்மையான அளவுகோல்

தனிமையில் நாம் எவ்வளவு நேரம் தியானிக்கிறோம் என்பதில் ஆன்மீகம் இல்லை.

ஒரு சோர்வான நாளின் இறுதியிலும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களை நாம் எவ்வளவு அன்போடும் இன்முகத்தோடும் நடத்துகிறோம் என்பதில் தான் ஆன்மீகம் உயிர்ப்போடு வாழ்கிறது.